Oberża pod Rozbrykanym Ogrem

Jak to Vokial ? Mysz ma mnie pilnować ? - spytał ironicznie Erick.
- Dość używania mieczy i sztyletów - powiedział elf, wyciągając sztylety z ciała.
Wyglądało to dość dziwnie. Erick wyciągał je bez trudu, ale widząc minę wampira, powiedział :
- Myślisz, że te sztylety przebiją zaklęcie jedności ciała ? - spytał. - Rany pojawią się za dwie godziny, a wtedy może być już po pojedynku - dodał ironicznie.

- Nie... jestem... żadną... MYSZĄ!!! - Wrzasnął Daeva, znikając w oślepiającym blasku. Nie minęła chwila, a w miejscu myszy stał... Nie, nie Daeva. Stał inny demon. Stał pochylony. Miał dziwacznie rozstawione oczy, tak, że nie mógł zobaczyć niczego z przodu, bez odwracania paszczy. A ta była pełna ostrych zębów. Długie ręce zwisały jak u goryla, a dłonie były wieńczone wianuszkiem pazurów. Potwór warknął cicho, po czym obrócił się w stronę Ghulka. Demilisza momentalnie rozerwało. Po prostu zniknął z cichym pyknięciem. Potwór obrócił się teraz w stronę Ericka...

- Na nic ci nieodczuwanie bólu, jeśli będziesz w kawałkach. - uśmiechnął się złośliwie wampir wskazując na odmienionego Deave. Gdy już Demon ruszył w stronę Ericka, Vokial wyczarował krzesło, tym razem z brylantu.

Resztki Ghulka zaświeciły na fioletowo składając się. Po minucie w miejscu lisza stał przeszło dwumetrowy szkielet, trzymający w jednej ręce miecz dwuręczny ściągnięty ze ściany.
Lisz wyszeptał kilka zaklęć...
- Niech gra muzyka! - Zawył uderzając mieczem na zaskoczonego demona. Miecz zalśnił w świetle zachodzącego słońca...

*Zamordowała ich wzrokiem* - To jest Przyb(ó)dówka Gildii Magów, a może się mylę? Kotlina Wojowników znajduje się gdzieś indziej... Nie da rady tu pracować. - uchyliła się przed mieczem Ghulka, minęła Gola i wypadła z terenu Przyb(ó)dówki, rozpływając się w ciemności...

Grom przyglądał się zabawie Brima z piaskiem. Doskonale wiedział, co gremlin zamierza zrobić. "Eh, znowu trza będzie interweniować...", mruknął ork sam do siebie, sięgając po butelkę Szajbimbru.

- Ojoj, chyba rozpętałem drugą wojnę Gildyjną... - pisnął Miron

Wielki demon najwyraźniej podzielał to oświadczenie, gdyż odwrócił się od Ericka, zdjął sobie z barku miecz Ghulka, po czym jego samego złapał za czaszkę i walnął nią mocno o drzewo...
Następnie warknął cicho w zadumie...

Zapanowała nerwowa cisza. Erick obserwował z lekkim przerażeniem to wynaturzenie, w jakie zmienił się Daeva. Ghulk już nie obserwował, tylko starał się wyrwać z uścisku demona. Miron rozglądał się nerwowo na wszystkie strony. Vokial ze stoickim spokojem obserwował całą scenę. Brimstone wciąż lepił coś z piasku, a Hellscream przyglądał się temu z uśmiechem mówiącym "Będzie się działo". Tymczasem demon najwyraźniej miał dość tej nudnej zabawy, którą oferował mu ten kościej. Puścił Ghulka, po czym klapnął na pniaku i rozejrzał się. Każdy wzdrygnął się, widząc jego spojrzenie, ale tym razem nie było w nim nic prócz obawy...

Laysander wytaszczył krzesło z Przyb(ó)dówki i zaczął się zajadać popcornem z gałek ocznych elfów, oczekując na swoją wygraną od Vinraela.

Potwór w końcu przepoczwarzył się na powrót w JG. Półbies mruknął cicho:
- Teraz, gdy powstała Arena Magów, wszelkie pojedynki raczej już tutaj nie będą zachodzić...

- O tak! I tutaj i na Arenie widać tłumy. Kotlina też jakoś opustoszała... Mam dziwne wrażenie że niektóre instytucje w Osadzie, tak jakby... Przestały być przydatne? - Kontemplował Kordan - Jakieś pomysły na poprawę tej sytuacji?

- Właśnie! Jaki właściwie cel ma teraz Przyb(ó)dówka?

- Tutaj teraz będą toczyć się rozmowy na temat magii, a nie pojedynki - odpowiedział Erick, po chwili milczenia.

- A więc kto jest chętny do podzielenia się swoimi osiągnięciami magicznymi? - Zagaił Fergard.

- Ja ożywiłem zdechłego kotka! - wypalił Lays.

Do gildii weszła tajemnicza postać. Ubrana była w szmaragdową togę, na głowie miała kaptur. Właściwie miał, bo to był on. Druid. Druid Hiro, uściślając. Właśnie szedł w kierunku głównej izby, gdy... poślizgnął się na mokrej podłodze i upadł twarzą prosto w ciemnoczerwoną ciecz, która miała konstytencję... nawozu naturalnego. Właściwie to nawet tak pachniała.

- o rzesz... - wystękała postać, już nie tajemnicza. Wpadnięcie głową w łajno z pewnością nie pasowało do tajemniczości.

Osobliwe zdarzenie zwróciło uwagę wszystkich eksperymentujących magów w Przyb(ó)dówce. Lays odważył się na podejście do nowo przybyłej postaci.

- yyy... witaj, przybyszu, kimkolwiek jesteś... - zaczął Lays

- jestem Hiro. Znacie mnie chyba, prawda? - przerwał Laysowi druid, wycierając resztki nieprzyjemnej cieczy z twarzy.

- taa...

- więc, chyba poszukujecie tutaj magów? dobrze trafiłem. Znam się na bardzo zaawansowanej magii synów natury. Więc jak? mogę się przyłączyć?

- Nie widzę przeciw... - Zaczął Fergard, ale umilkł, widząc, że na dworze zaczyna lać. Deszcz był potężny. Zdecydowanie zbyt potężny, by można było go podpiąć pod naturę.
- A więc co za patafian bawi się Magią Wody, co?! - Warknął półdemon z pewną obawą - Nie umiał pływać...

- Hłehłehłe! Wody! Więcej wody! - darł się opętańczo Lays - O tak, właśnie tak! Hłehłhłe! Chcę widzieć hektolitry wody!
Tymczasem tereny w okół Przyb(ó)dówki zamieniały się w bagno... A basen który zbudował, a teraz chciał napełnić pan mhroczny był napełniony dopiero w 1/4...

- Hmmm... więcej wody?

Druid patrzył raz na JG, to raz na Laysa. Biedny JG nie umiał pływać... jednak w końcu żądza wyżycia się magią wygrała. Na twarz Hira wpełzł złowieszczy uśmiech...

- aqua incido! - mruknął.

W tym momencie zaczęło lać tak potężnie, iż zdawało się, że woda spływa wodospadami. Na szczęście druid umiał pływać, lecz na razie nie "doprawiał" swoimi zaklęciami wodospadu... "ho ho, ta spływająca kaskadami woda to byłby niezły obiekt do sfotografowania" - przemknęło mu przez myśl. "ciekawe, co by powiedział Tull na taką fotkę"...