Starożytna Biblioteka

Osada 'Pazur Behemota' » Starożytna Biblioteka » Leksykon » Genasi wody

Biblioteka

Bibliotekarskie mechanizmy

Genasi wody

Pierwszy raz pojawiły się z dniem publikacji opisu miejsc dla zbioru przygód w książce „Planewalker's Handbook” w 1996 roku, odpowiednio pod drugą edycję „Planescape” utworzonej pod zaawansowaną wersję gry fabularnej „Lochy i smoki”, zaprojektowanego przez amerykańskiego kreślarza gier Davida Cook’a znanego z zaprojektowania świata do gry „Conan Barbarzyńca”, czy „Przygody Indiany Jones’a”. To dzieło obejmuje mnóstwo płaszczyzn światów odpowiednio dobranych do wymogów gry, które można dostosowywać do własnych pomysłów rozwoju postaci, gdzie zostały zawarte odróżniające się od reszty prac grafiki przedstawiające istoty, które zamieszkują połączone ze sobą portalami światy. Całość zawiera elementy rodem z dziewiętnastowiecznej epoki wiktoriańskiej oraz steampunk’u. Ostatecznie w czwartej jej edycji przedstawiciele tego gatunku zostały dołączone do żywiołów.

Genasi wody mają częściowo za przodków istoty żywiołu wody, do których dla przykładu należą maridy, demony pochodzące z mitologii arabskiej. Posiadają podtypy w innej płaszczyźnie świata lub odpowiednik w części, w której oficjalnie znajduje się Jaskinia, czyli naturalnym świecie. Jednym z przedstawicieli tej rasy, z którym miałem okazję wymienić się listami przez Imperialną pocztę jest elementalista Alkarin. Jego intrygująca przeszłość bezpośrednio przybliża nam genezę powstawania gatunku, jakim jest genasi wody.

Mieszkają w okolicach zbiorników wodnych, takich jak morza, oceany lub rzeki i niechętnie się swoim terenem dzielą. Z wyglądu przypominają rasę ludzką z dwoma lub trzema niezwykłymi cechami wyglądu zewnętrznego, które odpowiadają żywiołowi wody. Może to być niebieskawy, albo zielonkawy odcień łuskowatej i lepkiej skóry, odmienne uczesanie włosów na głowie w kształcie wodorostów, lub błoniaste dłonie i stopy. Potrafią oddychać pod wodą, a ich ubiór jest dostosowany do częstego pływania. Widzą w ciemności na ponad osiemnaście metrów w odcieniach szarości. Zwykle są odporne na ogłuszenie, paraliż, uśpienie i zatrucie, dzięki strukturze ich ciał.

Pokojowo nastawione, postronne istoty, nie wybierają konkretnych stron konfliktu, ani nie preferują dołączania do jakichkolwiek sojuszy. Ich głównym celem jest samodzielny rozwój i podobnie postrzegają relacje między pobliskimi mieszkańcami. Ich inkarnacje zawierają w sobie pierwiastki życia. Są przez to tak samo nieposkromieni i niebezpieczni, jak wcześniej wspomniany żywioł. Każdy z nich stara się być unikatowym i nie sposób spotkać dwóch o podobnym temperamencie. Część ich natury należy do wody, więc są łagodniejsze od innych ich odpowiedników. Zdarza się, że potrafią być stanowczy, aż zanadto, przez co, przyjmowani są za surowych, zgodnie ze zjawiskiem napierającej ściany wody, którą trudno zatrzymać.


Artykuł czytany 443 razy, liczba komentarzy: 0. Ostatnia edycja: 5 października 2011, 14:40 przez Architectus.

Historia zmian, zobacz komentarze (0).