Misterne Rękopisy

Witam was wszystkich!

Postanowiłem napisać opowieść o losach trzech postaci o różnych charakterach. Pierwsze 3 rozdziały poświęcam na przedstawienie ich charakterów czytelnikom. Losy tych trzech kompanów połączą się ze sobą w pewnym celu, którego teraz nie zdradzę. Umieszczam epizod pierwszej postaci - "Podłego". Życzę miłej lektury. Pozdrawiam wszystkich moich czytelników i kożystając z okazji zapraszam również do mojego poprzedniego dzieła "Władca Piratów".

Tytuł przypomina mi stary, dobry western: "Dobry, zły i brudny". Zobaczymy, czy opowieść będzie równie dobra.

Na początek kilka drobnych uwag :-).

Badał ich ostrość, ciężkość oraz rodzaj drzewa --> lepiej: "ciężar" lub "waga"

przerwał mu gburowato kupiec --> chyba chodziło o krasnoluda, choć pewien nie jestem, bo potem równiez zauważyłem tą wymienność
dochodzę do wniosku, ze kupiec jest tu użyte w znaczeniu: "klient" co nie jest chyba poprawne. Bo przeca kupiec to to samo co handlarz, a krasnolud handlarzem chyba nie był...
Chociaż mogę się mylić.

No i nie zbyt ładnie wyszedł ostatni dialog (targowanie się). Pytanie: "Ile za to wszystko?" za mocno sugeruje chęc poznania przez krasnoluda ceny topora, a nie ilości gotówki trzymanej przez właściciela w sklepie. I dlatego, jakoś to tak niezgrabnie wygląda.

Ale ogólnie podoba mi się. Co prawda niewiele tego jak na razie, ale styl przypadł mi do gustu bardziej niz WP (Władca Piratów :-)). Jakiś taki bardziej przystępny i przyjazny dla czytelnika. I opowieść zapowiada sie ciekawie.

Jednak z oceną mam bardzo poważny problem. Choć jak dotąd text jest dobry, nawet bardzo, jest go za mało, aby szlaeć z wysokimi notami. Nie mogę bowiem ocenić klimatu ani fabuły, bo tych jeszcze nie znam, a sam styl i wykonanie (swoją drogą bardzo dobre) nie mogą być jak na razie podstawą do piątki.

Tak więc, za to co jest do tej pory...
...stawiam: 4+

Spodziewam się jednak, ze wraz z kolejnymi częściami, ocenka może tylko rosnąć :-). Zakładając, że jakość się utrzyma.

Pozdraiwam i gratuluję.

1) "Po chwili otrząsną się" - otrząsnął

2) "lekko uśmiechniętego a zarazem przerażonego sprzedawcy" - jeśli był przerażony, to jego uśmiech był raczej dość nerwowy, a przydało by się napisać, że właśnie taki był.

I tak, sama opowieść bardzo mi się spodobała.

Ma w sobie nastrój, przynajmniej ten pierwszy rozdział. Gburowatość od krasnoluda całkiem fajnie wyszła:). I jakoś tak przypadły mi do gustu dialogi i jakieś takie naturalne mi się wydają. W sumie, mimo iż mało jest jeszcze treści i to dopiero piereszy rozdział, to jednak wystawię te pięć. Słabe bo słabe, ale pięć. Choć jeśli kolejne rozdziały mi się nie spodobają, to ocenę zaniże... Ale na razie jest piąteczka;).

Chciałeś - masz:
- "o znaczącej nazwie ?Miecze, Topory i żuki?" - jeśli chciałeś coś podkreslić, to nie wyszło, jeśli zaś tylko, że nazwa znaczyła to co znaczyła, to też bez sensu. Sugerujesz, że pod nazwą cos się jeszcze kryje, ale jak się okazuje, tam rzedczywiście spod lady tylko siekierki były.

- "zaczął zamykać drzwi. Poczuł nagle, że frunie" - zgrzyt, albo daj nowy akapit, albo jakiś wyraz - nagle, wtem, wnet, itp.

- "Krasnolud wypił jednym tchem pół flaszki" - polecam ekperyment - alkohol w płucach nie daje tej samej przyjemności co w żołądku, zapewniam.

- "Krasnolud wpierw wziął do ręki ?Zaganiacza?." - hm, parental advisory? ;)

- "Widać było, że odpowiada mu jej waga" - to jakas bzdura. Cieżar rękojeści w stosunku do całości nie powinien miec żadnego znaczenia, bo jest zbyt mały. A skoro to były "te dobre" topory, to mały raczej sprawdzał ile ważyła całość.

- Rację ma przedmówca - kupiec to sprzedawca, niestety...

- "Elfy" - to nazwisko?

- "która przepołowiona, rozpadła się na dwie części." - udało Ci się coś kiedyś przepołowić na więcej niż dwie cześci?

- "- Ile za to wszystko?

- Trzysta złotych monet ? odpowiedział z niepewnym uśmiechem, sprzedawca.

- Ho, ho, ho?Nieee - odrzekł kupiec machając toporem.

- Pięćset złotych monet? ? zapytał nieśmiało handlarz." - jakim cudem, chyba telepatycznie, sprzedawca domyslił się, że gostek chce mu zabrać wszystko? Bo jak dla mnie podwyższa cenę z gupia frant...

- No i na koniec - to ma być podłość? Delikatny jesteś. To zwykłe sk...

Na razie nie wystawiam oceny. Powiem szczerze, że jakoś mnie nie zaciekawiło co było dalej. Zobaczymy.

Miodzio :)
Nic dodać nic ująć... Podoba mi się całkowicie, a i humor przedni...

Jak narazie stawiam 5! A to moje pierwsze 5, więc coś jest warte :) Chciałem postawić 6, ale zostawiam to sobie na super opowiadnka, a juz napewno skończone :)

Wow, że tak zaczne po staropolsku:).

Podoba mi się, nawet bardzo!
Dużo bardziej od części pierwszej. Teraz wszystko jest jeszcze bardziej zrozumiałe i jeszcze ciekawszy ma klimat. Hehe, ironiczne dość to dzieło jest nie powiem i to do tego dość czarna ta ironia, a to lubie.

Tak jak po poprzednim rozdziale dałem mały kredyt na piatkę, tak tera jestem pewien, że się nie pomyliłem i dzieło to zupełnie zasługuje na taką ocenę. Bo czyta się przyjemnie, nie nuży i ogólnie bardzo spodobało mi się to opowiadanko.

Tak trzymać!

Tylko jestem ciekaw czy przedstawienie teraz "Dobrego" nie popsuje naprawdę mrocznego i sadystycznego nawet nastroju, który na razie to dzieło cechuje. Ale cóż zobaczymy. No i ciekawe jak się to dziełko skończy i jak się w ogóle rozwinie.

Juz się doczekać nie moge kiedy pomyśle jaka to będzie przedziwna komitywa:).

Heh, gratulacje, pisz dalej, bo się niecierpliwy lekko zrobiłem, czekając na to dzieło bo wciągnęłó mnie i to mocno! Gratulacyje:).

Przydałoby się tylko oddzielić jakoś tę część o zabiciu tego rolnika czy kto to tam był, od spotkania z tym Bakkerem.

Mówisz, że ktoś się mści, hm, niewiem, a może poprostu po drugim odcinku takie ma odczucia? Mi ocena początkowo bardzo spadła, do drugi odcinek jest nijaki i banalny. Czytałem takich opowiadań setki, no może dziesiątki. Nic szczególnego - bo wiedziałem w 50 procentach co będzie dalej jak tylko na horyzoncie pojawił siem jeździec, a drugie 50 jak zaczęli gadać.

Dziwne to opowiadanie, ale całkiem fajne.
To przypomina krótkie, zabawne migawki: bez jakiejkolwiek spójności, bez jednego bohatera, wątku, bez ogólnego sensu. Wszystko ma służyć dobrej zabawie. I służy. Pierwsze opowiadanie takie sobie, ale drugie bardzo fajne. Na razie 4+

Drugi rozdział za mną.
I na szczęście wciąż mi się podoba :). Jednak wciaż jeszcze nie zachwyca (co się może zmienić, kiedy już wątki się połaczą), a co za tym idzie do podwyższenia ocenki nieco brakuje. Ale pocieszające jest to, że poziom nie opada, co w przyszłosci na pewno zaprocentuje :D.
Na razie jednak pozostaje: 4+

Powodzenia w tworzeniu rozdziałów kolejnych...

Pozdrawiam serdecznie

Przeczytałem :)
Jestem miło zazskoczony, że na tyle dzieł znów trafia coś spod kuźni Starless'a. I od razu +4.

Mężczyzna o tajemniczym przezwisku, dobył miecza i wbił go z całych sił w poduszkę, pod którą szamotał się leżący Bakker - dochodzę do wniosku, że to chyba karzeł był :)